Вьетнамда қыстап қайтқанға қанша керек? Алматылық отбасының шығыны
Спойлер: төрт адамға айына 600 мың кетті.
Сәлем! Есімім — Еркежан, Алматыда тұрамын. Бес жылдан астам уақыттан бері iOS әзірлеуші болып жұмыс істеймін. Күйеуімнің де мамандығы — осы. Екі баламыз бар: қызымыз бес жаста, ұлымыз бір жарымда. Былтыр желтоқсанда отбасымызбен Вьетнамға барып, үш ай тұрып қайттық: желтоқсанды — Фукуокта, ал 2026 жылдың қаңтар-ақпанын Хошиминде өткіздік. Виза рәсімдеген жоқпыз: Вьетнамда 30 күн визасыз жүруге болатындықтан, мерзімі біткенде Камбоджаға шығып, елге қайта кірдік. Бізге бұл виза алғаннан арзан әрі жылдам болды.
Жеті жылдан бері қашықтан жұмыс істейміз. Алматының қыстағы кептелісінен, суығы мен лай-батпағынан шаршадық. Пәтерде тұрған соң далаға да сирек шығатынбыз, ал өзіміз серуендегенді, табиғатқа жақын болғанды жақсы көреміз. Сөйтіп бір күні қысты жылы жақта өткізіп көрсек қайтеді деген ой келген. Жұмысымыз онлайн болғандықтан, қай жерде жүргеніміз аса маңызды емес еді.
Неге Вьетнам?
IT саласында жұмыс істейтін таныстарымыздың арасында қысты жылы елде өткізу бұрыннан бар. Көбі Тайланд, Вьетнам не Балиға барады.
Біз бұған дейін Тайландта екі апта болғанбыз. Бірақ тамағының ащылығына үйрене алмадық. Вьетнамның Дананг қаласына да барып көрдік, ол бізге ұнады. Дегенмен ұзақ уақытқа бұрын көрмеген жерді таңдап, Фукуокқа баруды шештік. Ауа райы жылы, интернеттегі суреттері де тартымды көрінді.
Қызымыз әлі мектепке бармайды. Сондықтан балалар кішкентай кезінде осындай тәжірибе жасап көрейік дедік. Ұлымыздың жасы кішкентай, екпелері де толық салынбағандықтан, әрине, қорқыныш болды. Соған қарамастан баруға тәуекел еттік.
Қыстауға барамыз деп шешкеннен кейін бір аптаның ішінде жиналып, билет алып, ұшып кеттік. Фукуокқа Қазақстаннан тікелей рейстер болғандықтан билет бағасы да қолжетімді болды.
Вьетнамға бару үшін бізге виза қажет болмады. Медициналық сақтандыру жасатпадық. Қазір ойласам, онымыз дұрыс болмапты. Жолға өзіміз жиі қолданатын дәрілерді, соның ішінде антибиотиктерді де алып шықтық. Киім мен басқа заттарымыз екі шабаданға сыйды.
Бір нәрсені қайта барар алып болсам міндетті түрде қарақұмық салып алар едім. Вьетнамда күріш пен кеспені көп жедік. Біраз уақыттан кейін үйреншікті тамақты сағына бастайды екенсің.
Фукуоктан Хошиминге неге көштік?
- Хошимин қаласындағы пәтерімізден көрініс
- Ас үй және қонақ бөлме
- Кондодағы бассейн
- Балалар ойын алаңы
- Жақын маңдағы сауда орталығы
Үйді алдын ала жалдаған жоқпыз. Алдымен барып, қаланы көріп, содан кейін баспана іздейік дедік.
Фукуокқа жеткен соң туристік аудандағы қонақүйге орналастық. Кейін жергілікті адамдардан сұрап, интернеттегі хабарландыруларды қарай бастадық. Бірақ отбасымызға ұзақ мерзімге ыңғайлы баспана табу қиын болды. Ұнатқан үйлеріміз қымбат еді.
Сөйтіп Хошиминде пәтер таңдау көбірек екенін біліп, сонда көштік. Бұл шешімімізге өкінбедік. VinHomes Grand Park ауданынан шағын екі бөлмелі пәтер таптық. Бір бөлмеде өзіміз, екіншісінде балалар жатты. Айына шамамен 300 мың теңге төледік. Коммуналдық төлем мен интернет осы бағаға кірді.
Үйде кір жуғыш машина, кондиционер, үтік, ыдыс-аяқ сияқты қажетті заттардың бәрі болды. Тек микротолқынды пеш жетіспеді. Үй иесіне айтқанымызда, сол күні-ақ жаңасын әкеліп берді.
Бір күні стейк пісірем деп асүйді түтіндетіп алдым. Өрт дабылы бірден қосылып, инспектор келіп, түтіннің қайдан шыққанын тексеріп кетті. Сол кезде үйдегі қауіпсіздік жүйесінің жақсы жұмыс істейтініне көзім жетті.
Пәтеріміз 40 қабатты үйдің 20-қабатында орналасқан. Терезеден қала жақсы көрінетін. Аудан тыныш әрі балалы отбасыларға ыңғайлы болды: аулада үлкен ойын алаңы, серуендейтін жер, бассейн мен фитнес орталығы бар. Төменгі қабаттарда дүкендер мен кафелер орналасқан.
Хошиминде жағажай жоқ. Бірақ үйіміздің жанында саябақ пен көл болды. Балалармен көбіне сонда барып серуендейтінбіз.
Дәрігерге бару қанша тұрды?
Бірде ұлымыздың іші өтіп, ауырып қалды. Қазақстаннан алып барған дәрілеріміз көмектеспеген соң жергілікті дәрігерге бардық.
Анализ тапсырып, баланың ротавирус жұқтырғанын білдік. Дәрігер антибиотиксіз ем жазды. Анализге шамамен 3 мың теңге, дәрігер қабылдауына 6 мың теңге төледік.
Дәрігер баланы мұқият қарап, менің айтқандарымды тыңдады. Емнен кейін ұлымыз тез жазылып кетті. Осы жағдайдан кейін Вьетнамда ақылы медицина біз ойлағандай қымбат емес екеніне көз жеткіздік.
Ең қорқынышты жағдай Фукуокта болды
Фукуокта жүргенде жолдасым пәтер қарау үшін мотоцикл жалдады. Мен балалармен қонақүйде қалдым.
Біраз уақыттан кейін оның жол апатына түскенін естідім. Екі баланы алып, оқиға орнына жүгірдім. Айнала қан, өзім қатты қорқып кеттім. Абырой болғанда, жолдасым аман екен. Басы мен тізесі жараланған.
Айналадағы адамдар бірден көмектесті. Қонақүй қызметкері жағдайымызды көріп, такси шақырып, ауруханаға жіберді. Дәрігерлер күйеуімнің басындағы жараны тігіп, таңып берді. Медициналық сақтандыруымыз болмағандықтан шамамен 80 мың теңге төледік.
Сол оқиғадан кейін мотоцикл жалдамаймыз деп шештік. Әрі шетелге ұзақ уақытқа шыққанда медициналық сақтандырудың қаншалық маңызды екенін түсіндік.
Балалармен күнделікті өмір қандай болды?
- Жұмыс уақыты
- Кешкі ас
- Спорт
- Серуен
Балаларды шетелдік балабақшаға бергім келген жоқ. Өзге тілде сөйлейтін күтуші жалдау да көңіліме қонбады. Сондықтан балалар үнемі бізбен бірге болды.
Күніміз шамамен таңғы оннан басталады. Жолдасым ноутбугін алып, жақын жердегі кофеханаға жұмыс істеуге кетеді. Мен балалармен таңғы ас ішіп, бассейнге не аулаға шығамын.
Түсте үйге келіп, тамақ ішеміз. Содан кейін балалар екі-екі жарым сағат ұйықтайды. Сол кезде мен жұмыс істеймін. Күйеуім де келіп, кезектесіп балаларға қараймыз.
Кешкі бес шамасында бәріміз бірге далаға шығамыз. Жеміс-жидек не балмұздақ алып, дүкен аралап, көп жаяу жүретінбіз. Бұрын көрмеген азық-түлік пен тәттілерді байқап көрудің өзі қызық еді.
Жұмыс көп күндері кешкі асты кофеханада ішетінбіз. Балаларды шамамен кешкі онда ұйықтатамыз. Қашықтан жұмыс істеп, екі балаға қатар қарағанда режим болмаса қиын екен.
Қызымыз жаңа ортаға тез бейімделді. Ұлымыз да қиналған жоқ. Оларға күн сайын бассейнге бару, күннің жылы боп тұратыны, жеміс-жидектің көптігі қатты ұнады.
Бір айға қанша ақша кетті?
- Ресторанда
Қайда? | Айлық шығын |
|---|---|
Пәтер | 300 мың |
Азық-түлік | 200 мың |
Кафе, ойын-сауық | 100 мың |
Барлығы | 600 мың |
Қайда? | Айлық шығын |
|---|---|
Пәтер | 300 мың |
Азық-түлік | 200 мың |
Кафе, ойын-сауық | 100 мың |
Барлығы | 600 мың |
Ұшақ билеттерін есептемегенде, төрт адамдық отбасымызға айына шамамен 500–600 мың теңге жұмсалды.
Көбіне үйде тамақтандық. Жұмысымыз қашықтан, күнделікті баратын жерлеріміз жақын болғандықтан көлікке көп шығын шықпады.
Меніңше, Хошиминде өмір сүрген Алматыдан арзанырақ. Шамамен Шымкенттегі шығынмен салыстыруға болады — біз ол жақта да тұрғанбыз. Азық-түліктен сиыр және тауық етін, түрлі балық сатып алатынбыз. Жеміс арзан әрі таңдауы көп. Күнде қарбыз, манго, кумкват, мангостин, маракуйя не рамбутан жейтінбіз.
Балалар үнемі қасымызда болғандықтан көбіне үйде тамақ пісірдік. Бірден бірнеше күнге жететіндей дайындап қойған ыңғайлы еді.
Ойын-сауыққа да көп шығындалмадық. Біз тұрған үйдің тұрғындары жақын жердегі саябаққа 50% жеңілдікпен кіретін. Ауладағы ойын алаңы мен бассейн тегін болғандықтан балаларды үнемі ақылы жерлерге апарудың қажеті болмады.
Вьетнамда қыстап шығамын деп отырсаңыз
Бірінші кеңесім — барған күні-ақ қалыпты жұмыс режиміне кіріп кетуге тырыспаңыз. Алғашқы күндері айналаны аралап, дүкен, дәріхана, кафе мен балаларға ыңғайлы жерлердің қайда екенін біліп алған дұрыс. Сонда кейін күнделікті өмір әлдеқайда жеңілдейді.
Екіншіден, Қазақстандағы бір әдетіңізді жаңа жерде де сақтаңыз. Біз елде аптасына бірнеше рет спортпен айналысатынбыз және Вьетнамда да оны тастамадық. Бұл күн тәртібін сақтауға көмектесті.
Үшіншіден, балалармен барсаңыз, күнделікті тіршілікті алдын ала ойластырған дұрыс. Қай уақытта кім жұмыс істейді, кім балаларға қарайды, тамақты қашан дайындайсыз — осының бәрі маңызды.
Егер жұмысыңыз мүмкіндік берсе, бірнеше ай басқа елде тұрып көрген — қызық тәжірибе. Оның үстіне күнделікті шығын Қазақстандағыдан көп болмаса, тіпті жақсы.
Үш ай бізге не берді?
Вьетнамдағы өмір бізге бір жерде тұрақтап қалмай, басқа ортада да күнделікті тіршілік құруға болатынын көрсетті. Басқа адамдардың өмір салтын, мәдениетін көрдік. Жұрт не дейді деп алаңдай бермеуді де үйрендік. Әсіресе киімге не бала тәрбиесіне қатысты өзгелердің пікіріне бұрынғыдай мән бермейтін болдық.
Вьетнамдықтардың балалармен жүрген адамдарға жиі көмектесетінін, жалпы ашық-жарқын екенін байқадық. Біз үшін Хошиминнің ең үлкен минусы — ауасының ластығы. Бұл жағынан Алматыны еске түсірді. Соған қарамастан, үш ай Вьетнамда тұрғанымызға өкінбейміз.
Келесі қысты басқа елде өткізіп көруді ойлап жүрміз. Бұл жолы тамақтан қиналмас үшін мұсылман еліне барғымыз келеді. Қазір Индонезиядағы Бали аралын қарастырып жүрміз.
